Zuid-Holland, ook geen pretje

Zuid-Holland, het zelfbenoemde centrum van ons land. Ze hebben de regering, ze hebben de koningin, ze hebben een haventje, en dat zullen ze de rest van het land laten weten ook. Want man, wat voelen ze zich elitair daar in de Zuid-Holland. Beetje regentje spelen, met dat Binnenhof. Beetje leuren met de titel Juridische Hoofdstad Van De Wereld. Beetje patsen met de Erasmusbrug.

En maar hoog van de toren blazen over provincies buiten de Randstad. ‘Haha, carnaval’, zoals die Olaz in zijn vorige stukje zei. Ongeveer dan. Dat is dus precies die zeikzure Zuid-Hollandse zeurmentaliteit. ‘Wij zorgen voor 20% van het BNP, wij hebben geen tijd voor zulke boerse onzin.’ Dan toch niet, overspannen zevenzeikerds, zou je denken. Laat elkaar lekker, en werk jezelf de pleures met je dienstenmanagementsbedrijf. Maar nee, dan moet er weer denigrerend worden gedaan. Over carnaval. Over het accent van Brabanders en Friezen. Moet je de gemiddelde Rotterdammer ´s horen, met z´n ´plakt overalt een t achtert’-complex. Of de ´kankahlijah, je moedah´-Hagenees. Dat is dan weer geen probleem, tot ze een zachte G horen. Als een rode lap op een stier, zo’n zachte G. Dat mag dan ineens weer niet van die zeikstralen, alleen maar omdat het onverstaanbaar is.

Dan de verkiezingen, nog zoiets. Het gezeik was niet van de lucht toen bleek dat Limburg massaal op de PVV had gestemd op 9 juni. Ook weer typisch Zuid-Holland. Beetje leuren met die allochtonen van ze, miepen dat immigratie zoiets leuks is. Dat kan dan weer wel, maar zodra je uit Venlo komt en PVV stemt ben je een boertje van buiten. En dat noemt Limburgers racistisch.

Trouwens, dat Groene Hart, flikker toch op daarmee. Als dat stedelijk tuig op de Veluwe komt is het allemaal uitgestorven, is er niks te beleven en ver weg, maar o wee als ze in hun eigen Zuid-Holland een paar weilanden vinden. Dan leggen ze er een snelweg doorheen (want de boel moet toch bereikbaar blijven), noemen het het Groene Hart en verklaren het huilend tot natuurgebied. Om het vervolgens vol te bouwen, want de motor van de Nederlandse economie moet toch blijven draaien. Uitslovers.

De Keukenhof, ook van die ellende. Flikker een verlaten akker vol met wat tulpenbollen, en die kapitalistische Zuid-Hollanders zien er een reden in om jaarlijks busladingen vol belazerde Japanners het geld uit de zak te kloppen om naar een paar gecultiveerde kutrozen te kijken. Want zo zijn ze dan weer wel. Allemaal leuk en aardig, maar er moet wel geld verdiend worden.

Het lijkt me duidelijk wat er met Zuid-Holland moet gebeuren. Ze gaan de economie maar ergens anders draaiende houden. Ze gaan maar een ander land regeren. Zuid-Holland moet worden afgegraven, in zee geduwd, aan België verkocht en platgegooid worden door de mof. Dan kunnen wij, in Brabant, Limburg en Groningen, rustig carnaval vieren en raar praten zonder dat er een provincie is die het beter doet weet.

Limbabwe, die ándere achterlijke cultuur..

Na de strikt objectieve mening van onze hardvochtige, grove, gemene, smerige, vuige en laag bij de grondse (maar o zo gewaardeerde) blogger Ollie over de provincie Brabant, vandaag van zijn hand een zeer heldere analyse van de provincie Limbabwe Limburg.

Limburg.
Wat is dat nou, Limburg?
Comazuipende carnavalsvierders met een wildgroei aan drugscriminelen met een aardappelrooibrevet. Limburg is het hinderlijke abces dat België en Duitsland weigert te verenigen, dat is het. Het is een foeilelijke vlek in de Grote Bosatlas, een onderontwikkeld gebied met een hoog werkeloosheidsgehalte ondergedompeld in een zompige poel dat minderwaardigheidcomplex heet.

De echte Limburger bestaat niet, zou Maxima zeggen. En het zou kloppen! Iedereen met een hoger IQ dan dat van Bonnie St. Claire zou tot de conclusie komen dat Limburg garant staat voor misère, rampspoed, depressie en uiteindelijk suïcidale neigingen.
En terecht.

Limburg kent geen steden, hoogop wat berberverzamelplekken. Maastricht zegt u? Maastricht, die broedplaats van ellende, waar mensen zich aankleden alsof de scheurkalander niet verder gaat dan 1 april 1643? Met een universiteit waar wij de geflipte randstedelingen naartoe sturen voor een toneelopleiding. Dit omdat het puberale addergebroed in de veronderstelling is dat de module French kissing makkelijker binnen te halen valt vanwege de geografische ligging van de stad. Nee, Maastricht is net zo’n doffe ellende als de rest van Limburg.

En misschien is dat dan ook het enige pluspunt van de provincie. Ze weten dat het niks is, dat het niks voorstelt en zijn zonder pretenties dat het ooit nog iets zal worden. Of de Floriade moet daar een positieve  bijdrage aan leveren.

De Floriade (bloemtjes gestyled door Rob de Tuinman enzo) wordt gehouden in Venlo. De grootste echt-net-niet stad van Nederland heeft het op de heupen gekregen en gemeend een wereldtentoonstelling te moeten organiseren die gegarandeerd verlies draait. U leest debacle, u krijgt debacle. Maar daar gaat het niet om.
Venlo wil positief op de kaart komen te staan. Ook al kost dat het tweede bankroet van de gemeente. En wij? Wij kijken ernaar en lachen wat meesmuilend. Sommige ezels stoten zich nu eenmaal vaker aan de zelfde steen. Natuurlijk pompen wij - ontwikkelde mensen - onnodig veel geld in die provincie.
Maar hee, zie het als ontwikkelingswerk, als subsidie voor een grote sociale werkplaats. Wees nobel, steun Limburg. Limburg is een oude man met een matje in zijn nek dat viool speelt en ondertussen een miljoenenschuld opbouwt.
Limburg betekent Katholieke kapelletjes langs de weg waar SOA’s geboren worden. Vlaai-etende raarpraters als achterban van een Limburg die echt iets wil veranderen in dit land.
Een Limburger die echt iets wil veranderen is als een gehandicapte die een hoedje van papier heeft gevouwen en zich keizer waant.

Laten we van de nood een deugd maken en een hek om de provincie zetten, een schappelijke entreeprijs vragen en zaterdag even vrijhouden. Alaaf.

Goocheldozen, kleurenkijkers en ander tuig

Sinds gisteren wordt Berend Quest op Twitter gevolgd door een mevrouw die zich 'Paragnoste Rhonda' noemt.
Berend heeft het niet op paragnosten. En dat laat hij graag merken.
Omdat een ritje Driehuis anderhalf uur in beslag neemt had Berend tijd genoeg om antwoord te formuleren op de vraag waarom hij zo'n enorme aversie heeft tegen deze lieden en waarom hij er zo hard tegen ageert.

Lees hier het hele artikel.

Brabant, de meest zinloze provincie ooit

Vandaag op Gerook! een Column van Olllie naar aanleiding van dit artikel in de Volkskrant. Het gaat over Brabant, of beter, over een Nederland zonder Brabant.

Brabant heeft het zwaar. De provinciale nachten die ooit zo lang duurden worden nu vroegtijdig in de kiem gesmoord door muzikaal afval als Guus Meeuwis, varkenspest, gekke koeienziekte, vogelgriep en met name Helmond, Helmond en nog eens Helmond.
Brabant is niks, is nooit iets geweest en zal ook nooit iets worden. Een raar pratende provincie zonder identiteit, het afvoerputje van Nederland met grijs haar erin. ‘Annexeren’ hoor ik u zeggen. Geef die Peel aan een goed doel. Regressietherapiegronden voor Foster Parentskinderen zonder foto maar met een Warchildsyndroom. Helaas. Gaat dus niet gebeuren. Ondanks het gegeven dat een kale omgeving Marco Borsato bijzonder goed zou staan.

Wat wellicht wel staat te gebeuren is dat deze meest ruggengraatloze provincie opgeheven gaat worden en alle gemeenten worden samengevoegd tot dertig grote regio’s.
Gevolg: Van drie keer niks, naar drie keer helemaal niks. Grootmajoor van carnavalsvereniging de Lanterfanters annex commissaris van de koningin Wim van de Donk staat op zijn achterste poten en roept iets als: Hedde gij da gezeed gehad? Ja minde da werkeluk woar? Hoe doe de gij da? Hoe doede gij da hoe hedde gij da gedoan…?

Burgervader Ton Rombouts van het ook al zo gezellige Den Bosch krijgt er bijna opvliegers van. ‘Ze kunnen nota’s schrijven wat ze willen, maar Brabant wordt niet opgeheven.’ Stoere taal voor een smurfenregent. Bij commissaris van Donk slaan de stoppen inmiddels helemaal door: ‘Ik zal tot mijn laatste snik vechten tegen de technocraten die het openbaar bestuur willen verknallen met hun excessieve centralisatiedrift.’ Dat zijn zeker drie heel erg moeilijk woordjes voor iemand die heel raar praat. Ga er maar aan staan. Dat zou een emotioneel stabiel mens niet eens proberen.

Eind van het liedje is dat zowel Tom ‘Oeteldonk’ Rombouts als Grootmajoor Wim van de Donk zich uiteindelijk zullen moeten schikken naar mensen met een echt diploma, die je wel kunt verstaan.
En die bij de provinciegrens van Utrecht geen beroep op een tolk hoeven doen.

Wat de Randstedelingen - de echte mensen - wel zullen missen is het hilarische compensatiegedrag voor het minderwaardigheidscomplex waar met name Brabant en Limburg zo getraind in zijn. Dat was toch altijd het kersje op de slagroom wanneer de zoveelste raarprater bij Shownieuws haast onverstaanbaar te kennen gaf dat hij ook andere concerten bezocht dan die van Frans Bauer.

Het is een feit, het failliet van Brabant is getekend. Met een doodgeslagen studentenbiertje murmelt Guus Meeuwis zijn laatste slappe tekst op de melodie van de Dodenmars, hangt Flipje uit Tiel zich op aan het lijntje dat Jomanda met gene zijde heeft, en zijn de Deurzakkers uit de sociale werkplaats geplukt om als gardineurs het doek te sluiten van het treurspel dat Brabant heet.
Houdoe!

Ollie