Brabant, de meest zinloze provincie ooit

Vandaag op Gerook! een Column van Olllie naar aanleiding van dit artikel in de Volkskrant. Het gaat over Brabant, of beter, over een Nederland zonder Brabant.

Brabant heeft het zwaar. De provinciale nachten die ooit zo lang duurden worden nu vroegtijdig in de kiem gesmoord door muzikaal afval als Guus Meeuwis, varkenspest, gekke koeienziekte, vogelgriep en met name Helmond, Helmond en nog eens Helmond.
Brabant is niks, is nooit iets geweest en zal ook nooit iets worden. Een raar pratende provincie zonder identiteit, het afvoerputje van Nederland met grijs haar erin. ‘Annexeren’ hoor ik u zeggen. Geef die Peel aan een goed doel. Regressietherapiegronden voor Foster Parentskinderen zonder foto maar met een Warchildsyndroom. Helaas. Gaat dus niet gebeuren. Ondanks het gegeven dat een kale omgeving Marco Borsato bijzonder goed zou staan.

Wat wellicht wel staat te gebeuren is dat deze meest ruggengraatloze provincie opgeheven gaat worden en alle gemeenten worden samengevoegd tot dertig grote regio’s.
Gevolg: Van drie keer niks, naar drie keer helemaal niks. Grootmajoor van carnavalsvereniging de Lanterfanters annex commissaris van de koningin Wim van de Donk staat op zijn achterste poten en roept iets als: Hedde gij da gezeed gehad? Ja minde da werkeluk woar? Hoe doe de gij da? Hoe doede gij da hoe hedde gij da gedoan…?

Burgervader Ton Rombouts van het ook al zo gezellige Den Bosch krijgt er bijna opvliegers van. ‘Ze kunnen nota’s schrijven wat ze willen, maar Brabant wordt niet opgeheven.’ Stoere taal voor een smurfenregent. Bij commissaris van Donk slaan de stoppen inmiddels helemaal door: ‘Ik zal tot mijn laatste snik vechten tegen de technocraten die het openbaar bestuur willen verknallen met hun excessieve centralisatiedrift.’ Dat zijn zeker drie heel erg moeilijk woordjes voor iemand die heel raar praat. Ga er maar aan staan. Dat zou een emotioneel stabiel mens niet eens proberen.

Eind van het liedje is dat zowel Tom ‘Oeteldonk’ Rombouts als Grootmajoor Wim van de Donk zich uiteindelijk zullen moeten schikken naar mensen met een echt diploma, die je wel kunt verstaan.
En die bij de provinciegrens van Utrecht geen beroep op een tolk hoeven doen.

Wat de Randstedelingen - de echte mensen - wel zullen missen is het hilarische compensatiegedrag voor het minderwaardigheidscomplex waar met name Brabant en Limburg zo getraind in zijn. Dat was toch altijd het kersje op de slagroom wanneer de zoveelste raarprater bij Shownieuws haast onverstaanbaar te kennen gaf dat hij ook andere concerten bezocht dan die van Frans Bauer.

Het is een feit, het failliet van Brabant is getekend. Met een doodgeslagen studentenbiertje murmelt Guus Meeuwis zijn laatste slappe tekst op de melodie van de Dodenmars, hangt Flipje uit Tiel zich op aan het lijntje dat Jomanda met gene zijde heeft, en zijn de Deurzakkers uit de sociale werkplaats geplukt om als gardineurs het doek te sluiten van het treurspel dat Brabant heet.
Houdoe!

Ollie